Chagrijnig wijf – Hans Dorrestijn

20 december 2018Plezier

Chagrijnigheid is wel het ergste wat er is. Dat vind Hans Dorrestijn ook getuige zijn gedicht dat hij bij de wereld draait door voorleest in het kader van de ‘light verse’ gedichten.

Wat heeft eenzaamheid om het lijf

Vergeleken met een chagrijnig wijf

Zo’n wijf wat klaagt en zeikt en zeurt

Ook als er wat leuks gebeurd

Die, al doet haar man zijn best

De stemming in het huis verpest

Die hem vernedert en hem vliegen afvangt

Die eist dattie afwast en de kamer behangt

Haar kop is vijandig, slecht haar humeur

Wat hij ook doet, ze slaat met de deur

Tis allemaal erg, heel erg voor die man

Ja tis zelfs nog veel erger wanneer hij aan een hangbrug hangt

Haar strenge touwen die langzaam scheuren

Aan rafelige touwen die versleten zijn

Hangt hij boven het diepe ravijn

Aan rafelige touwen die 1 voor 1 knappen

Maar dan nog maakt die pantoffelheld grappen

Van ik kan hier nog jarenlang hangen

Zonder ooit terug naar huis te verlangen

En hij roept tijdens de valpartij

Haléloe, yo en yoehij

Dit is een heerlijk tijdverdrijf

Vergeleken met een chagrijnig wijf

Nu voel ik tenminste dat ik leef

Das heel wat anders dan thuis met die teef

 

PPenP Nieuwsbrief:

Meld je hier aan voor de maandelijkse nieuwsbrief met PPenP blogs en ontvang GRATIS mijn openhartige E book Vreugde! Vreugde voor Iedereen! plus het E book van mijn gastblogs ‘Herdefiniëring van Control’.

0 reacties

Nieuwe reactie