Weg stress? Nooit meer op vakantie met een camper!

03 mei 2019Passie

Weg stress. Op onze campervakantie naar Kroatië waarbij passie en plezier het streven is, is geen tijd voor stress. Wat er ook gebeurt altijd blijven lachen. Maar ik ga dus nooit meer op vakantie met een camper!

In 2015 gaan wij voor het eerst het avontuur aan om met de hele familie op campervakantie naar Kroatië te gaan. Remi is 1,5 jaar, Ozzy 4, Senna 14 en Yoran is 16 jaar. We huren voor drie weken een grote zespersoons camper en we hebben alle (camping)spullen heel creatief ingepakt. Fietsen achterop het rek en ieder hoekje en kastje in de camper wordt wel benut. Dat ik verder geen reet kan vinden en niet weet wat waar ligt maakt niet uit. Weg met stress en rijden maar. Kroatië here we come! 

Lantaarnpaal en snackkar

Maar met zo’n grote camper te rijden is wel ff wat anders dan met een personenauto. Bij het wegrijden vanuit de parkeerplek voor ons huis stuur ik direct net te snel uit waardoor de zijkant van de camper een lantaarnpaal schampt. Gelukkig zie je alleen maar wat zwarte verf zitten. Weg met stress.

We willen in drie dagen met twee overnachtingen naar onze prachtige eindbestemming in Kroatië rijden. De eerste tussenstop is halverwege Duitsland alwaar wij een kleine doorreis camping bezoeken. We mogen zelf een plekje uitzoeken. Ik rij de camping op zie daar een kleine snackkar staan. Geen probleem denk ik nog. Daar kan ik makkelijk omheen rijden. Niet dus. Want ik denk er niet bij na dat de draaicirkel vele malen krapper is dan het lijkt omdat de luifel van de snackkar omhoog staat. Het oogt daardoor allemaal heel ruimtelijk, maar dat is het niet. Ik presteer het om de luifel van de snackkar in de zijkant van de camper te parkeren. Oeps. Met een paar man hebben we letterlijk de snackkar moeten optillen om ‘m uit de camper te krijgen. Want die luifel zat goed vast. We zijn in 1x ons eigen (verzekering)risico kwijt. Maar niet meer aan denken. Weg met stress.

Watertank en calculatiefoutje

We eten een lekker patatje en gaan naar bed. Nog wel even de afwas doen en tandenpoetsen in de camper bij het aanrechtje. Maar wat is dat nou? Er komt geen water uit de kraan. Hoe kan dat nou? Ik heb die watertank gisteravond nog gevuld. Het lezen van divers handleidingen helpt niet om uit te vinden wat er aan de hand kan zijn. Maar no stress, de volgende dag bellen we met de verhuurder van de camper. Het blijkt dat rechtsonder in het keukenkastje een hendel zit die we weer naar beneden moeten duwen. Dat is de beveiliging. Als het kouder dan pak ‘m beet 5 graden wordt dan schiet de hendel omhoog en kan het water weglopen zodat de waterleidingen niet bevriezen. Kennelijk was het de nacht voor ons vertrek nog zo koud geweest waardoor die hendel omhoog geschoten was. Das wel handig om te weten, maar weg met stress, we rijden door. Op naar Kroatië.

Op reis heb ik snel door dat ik een calculatie foutje gemaakt hebt. Ik dacht dat diesel wagens zuiniger zouden rijden dan benzine en dat ik met 1 volle campertank wel zo’n 1 op 17 zou rijden. Plusminus 850 km op 1 tank. Nou vergeet dat maar. 1 op 8 met plusminus 450 km per volle tank komt dichter in buurt. Pff. Oke. Dan gaan we wel een keertje niet uit eten in restaurantje. Weg met stress.

40 graden plus en mierennest

Hé hé, na drie dagen reizen zijn we aangekomen op onze eindbestemming. De prachtige camping Laterna, direct aan zee. De campingplekken zijn niet heel erg groot maar na 30x heen en weer steken staat de camper dan toch mooi op zijn plekkie. No stress. Nu lekker alles uitstallen en ons settelen. Wel rustaghhh an doen want het kwik stijgt uit tot ruim boven de 40 graden. Pfffff das wel heet en zweet hoor. In de camper zit wel een airco maar dat is een ongelijke strijd tegen een temperatuur van 40 graden plus.

Na een zweterige en plakkerige nacht worden de kleine kids al vroeg in de ochtend wakker. Dat is ook logisch met die hitte. Na ontbijt gaan we naar het strand, maar daar is werkelijk geen plek te vinden. Het strand is één groot mierennest. Het blijkt een openbaar strand te zijn dat niet speciaal bij de camping hoort. Heel het dorp komt hier ook verkoeling zoeken. Na enkele dagen hutje mutje gezeten en gezwommen te hebben raken de kleine kids vermoeider en vermoeider. Die hitte put je uit en dan ook steeds weer vroeg wakker. En wat doen kinderen van 1,5 en 4 jaar die vermoeid zijn? Juist die gaan jengelen. En niet een beetje jengelen maar heel erg jengelen. Een avondje in een restaurantje gezellig uit eten zonder dat de borden van tafel vliegen zit er niet meer in. 

Exploderende banden en fiets weg

Op een middag staan wij weer op het punt om verkoeling aan zee te zoeken. Maar dan horen wij ineens een keiharde knal. BAM. En kort daarna weer. BAM. Wat is dat nou? Dat lijken wel schoten of zo. Het blijkt dat de (lucht)banden van onze Easywalker (de kinderwagen van Remi) geëxplodeerd waren. Het was dus zo heet dat de banden exploderen. Het moet niet gekker worden. Lekker dan.

Een kind van 1,5 jaar heeft simpelweg wel een kinderwagen nodig. Dus ik steek weer 30x heen en weer met die camper op zoek naar een baby/kinderwagen winkel in Kroatië. Wat is kinderwagen in het Kroatisch? Na 60km rijden vinden we eindelijk een groot winkelcentrum en daar kunnen we simpele buggy kopen. No stress, want Remi kan weer zitten.

We besluiten eerder weg te gaan op de mierennest camping en reizen door naar een andere camping iets meer richting het Zuiden. Alles heeft weer zijn plek, inclusief de fietsen achterop het rek. Onderweg doen we boodschappen bij de Lidl. Maar als ik uitstap zie ik tot mijn verbazing dat Yorans fiets niet meer achterop het rek staat. Ik zie alleen nog maar twee (door de hitte?) gescheurde rubberen bandjes aan het rek zitten. Das pech fiets weg. Die fiets moet dus al rijdende van het fietsrek gesodemieterd zijn. Dat heb ik helemaal niet door gehad. Hopelijk reed er geen auto achter me. No stress in Nederland krijgt hij wel een nieuwe tweedehands fiets van marktplaats. 

Hoogtepunt van de vakantie: Plitvice meren

Het hoogtepunt van de vakantie beleven we bij het nationale park Plitvice. Ik denk één van de mooiste plekjes van onze aardbol. WoW. Deze twee foto’s zeggen genoeg. Wat is onze Aarde toch mooi. Daar moeten we zuinig op zijn.

Olielekkage

Op de terugreis doen we nog een prachtcamping aan in het mooie Slovenië. Een waterpretpark is nabij gelegen. We hebben alleen een beetje pech dat het weer is omgeslagen. De temperatuur is gedaald naar ca 20 graden. Het is bewolkt en het regent en onweert zo nu en dan. Maar ieder nadeel heb zijn voordeel. Want gelukkig krijgen we pech met de camper. Olielekkage. Daarom moeten we bijna een hele dag in en om een garage vertoeven in plaats van pret in het water te maken. Stel je eens voor dat dan óók 40 graden plus was geweest.

Al met al

De vakantie heeft dalen gekend, maar achteraf kijken we met veel plezier terug en kunnen we erom lachen. We hebben veel meegemaakt in een schitterende natuur. De kinderen hebben een wereldtijd gehad en mijn vrouw en ik kunnen nu wel tegen elkaar zeggen: Yes we did it! :-) 

PPenP Nieuwsbrief:

Meld je hier aan voor de maandelijkse nieuwsbrief met PPenP blogs en ontvang GRATIS mijn openhartige E book Vreugde! Vreugde voor Iedereen! plus het E book van mijn gastblogs ‘Herdefiniëring van Control”.

0 reacties

Nieuwe reactie